charakterystyka Danusi Krzyzacy

bardzo prosze o przeslanie mi jak najszybciej charakterystyki Danusi Jurandówny z "Krzyżaków"
BARDZO PROSZE O POMOC!!

pozdrawiam PAPA

Jesli mam byc szczera to rozsmiesza mnie gdy ktos prosi o tak banalne tematy hehe

Danusia jest osobą 12-letnią, jej matka zginęła bardzo wcześnie a ojcem jest Jurand ze Spychowa. Bohaterka przebywa na dworze księżnej Anny Danuty. Dziewczynka ma wątłą postać, jest drobna i delikatna, jej włosy są długie i jasne a oczy niebieskie. Jest ślicznym dzieckiem. Danusia jest bardzo nieśmiała i wstydliwa, na widok obcych chowa się za suknię Księżnej. Często siedzi cicha, zamyślonaa nawet smutna. Wspomina czasy kiedy żyła jej mama. Jest osobą bardzo wrażliwą. To osoba inteligentna i uzdolniona muzycznie. Interesuje sie graniem na lutni. Bardzo kocha swego ojca i zbyszka, a księżną traktuje jak matke, darzy ich bezwględnym zaufaniem. To osoba bardzo życzliwa i opiekuńcza, zajmuje się zbyszkiem kiedy jest ranny. Jesa prawdomówna i uczciwa. Swą życzliwość przejawiła ratując zbyszka przed śmiercią. Jej wadą jest słaby charakter, nie potrafi się przeciwstawić, nie próbuje uciec z niewoli krzyżackiej. Danusia postępuje zawsze uczciwie, jej postawa moralna jest wzorowa. Dziewczynka bardzo boi się krzyżaków oraz obcych ludzi natomiast do najbliższych ma bezgraniczne zaufanie. Inni traktują ją jak dziecko, opiekują się nią. Ponieważ jest osobą niesamowitą, najbliźsi podejmują za nią decyzje. Moim zdaniem bohaterka to wrażliwa delikatna osoba, a jej nieśmiałość i niesamodzielność są spowodowane warunkami w jakich się wychowała i żyła.



Danusia była córką Juranda ze Spychowa.Po tragicznej śmierci matki wychowywała i opiekowała się nią Anna Danuta Mazowiecka, którą bardzo kochała i była jej ulubieńczynicą
Jagienka zaś wychowywała się u boku ojca Zycha ze Zgorzelic możnego rycerza.Była ulubienicą znanego i bogatego opata.
Przecudna, drobna, szczupła wręcz dziecinna te określenia znakomicie pasują do delikatnej urody Danusi, twarz jaj była jasna, oczy łagodne, błękitne, a długie jasne włosy przyozdobione kwiatami opadały na jej szczupłą sylwetkę.
Natomiast od Jagny bił bystry blask zdrowia, młodości i siły.Była piękną smukłą kobietą o szerokich ramionach.Twarz miała rumianą, czerwone usta które rozświetlały wyraz jej oczu to właśnie nimi odkrywała swoją bystrość i mądrość odrazu można było poznać, że nie jest to kobieta typowo delikatna lecz charyzmatyczna i pełna wdzięku
Danusi swą delikatnością budziła podzie i zainteresowanie a jej zdolności odwzorowywły sposób bycia.Pięknie grała na lutni i śpiewała czystym srebrzystym głosem.
Podobnie Jagienka choć piękna lecz mocna a zdolności dobierała do możliwości. Potrafiła zręcznie jeżdzić konno i doskonale władać bronią.
Cechami charakterystycznymi dla Danusi był stały niepokój i lęk, obawy przez to i nie śmiałość.Nie była twarda na przeciwieństw lostu ragowała płaczem.
Jagienka choć dobra, wrażliwa to brneła do przodu wiedziała że nie może się poddać i że powinna ulżyć innym jak jest to możliwe. Opiekowała się chorym Maćkiem, współczuła niedoli Zbyszko.
Danuta choć nieśmiała to dojrzała kobieta umie zdobyć się na odwagę gdy tylko sytuacja tego wymaga. Gdy nałożyła chustę na głowę Zbyszko uratowała mu życie, pokonała swą nieśmiałość.
Jagna zręczna kobieta harda, sprytna, dzielna, odważna sama chodziła na polowania, zabiła groźnego niedzwiedzia, kierowała dworem i prowadziła dom.
Obie kobiety to pozytywne bochaterki pełne wdzięku i urody choć zupełnie odmienne.Pochodzące z innego środowiska, lecz podobny był w nich upór i dązenie do celu choć Danusia miała więcej oporów bo delikatniejszy był jej charakter.Bohaterki te chodz pozytywne lecz inne, inne cele, inne charaktery a we dwie piekne i urocze. Skączyły zupełnie inaczej Jagienka prowadziła swe życie u boku Zbyszko a Danute spotkał okrótniejszy los umarła i nie zdążyła dzielić życia z ukochany.



W powieści Henryka Sienkiewicza pt. "Krzyżacy" przedstawione są dwie główne postaci żeńskie są nimi Danusia i Jagienka.

Danusia jest dwunastoletnią dziewczynką, córką Juranda ze Spychowa , którą opiekuje się księżna Anna Danuta. Dziewczyna chroniona jest przez wszystkich od trosk i niebezpieczeństw. Jest osobą dziecinną i niedojrzałą życie wydaje się jej bajką. W powieści przedstawiona jest jako niewinna, delikatna i bezbronna osoba. Jagienka jest piętnastoletnią dziewczyną, córką Zycha ze Zgorzelic, wcześnie osierocona przez matkę. Życie dziewczyny podporządkowane było chłopięcym zajęciom: jeździła konno, strzelała z łuku, polowała, prowadziła gospodarstwo mocną ręką pod nieobecność ojca. Prowadziła ciekawe i pracowite życie.

Postaci Danusi i Jagienki różnią się między sobą wyglądem, zachowaniem, sposobem bycia oraz warunkami, w jakich dorastały w dzieciństwie. Danusia posiada anielską urodę blondynki i piękny głos. Ubierała się w suknie jak dama dworu "Na głowie miała wianeczek, włosy puszczone po ramionach, suknię niebieską i czerwone trzewiczki z długimi końcami". Danuśka wychowywała się na dworze księżnej Anny Danuty, uczyła się dworskich manier i jak zostać damą dworu. Była osobą o bardzo wrażliwym charakterze, delikatną, wymagającą opieki. Jej trudna przeszłość, tragedia, jaka ją spotkała sprawiły, że stała się osobą chorą, smutną, obłąkaną. Jagienka jest przeciwieństwem Danusi.
To ciemnowłosa dziewczyna o rumianej twarzy i o silnej zgrabnej sylwetce. Ubierała się w wygodne typowo chłopięce stroje "w zaciągniętej tasiemką koszulinie, w kożuszku wełną do góry i z liśćmi w powichrzonych włosach". Czuła się niewygodnie w strojach, które obowiązywały na dworze księżnej Anny Danuty. Wychowywał ją ojciec i traktował ją jak syna. Posiadała cechy, które sprawiały, że mogła poradzić sobie w każdej sytuacji. Miała twardy charakter, była sprytna, zaradna, odważna, a przy tym inteligentna.

Mimo, że obie dziewczyny różnią się między sobą posiadają również cechy wspólne. Obie dziewczyny zakochane były w Zbyszku z Bogdańca. Danusia była szczęśliwa, że Zbyszko będzie jej rycerzem i będzie bronił jej życia i czci. Świadczy o tym fragment w powieści "...modre jej oczka śmiały się do klęczącego Zbyszka i nie mogła się powstrzymać od przebierania z radości nóżkami". Jagienka była towarzyszką Zbyszka podczas zabaw w latach dziecięcych. Gdy Zbyszko otrząsnął się ze smutku po śmierci Danuśki, spostrzegł u Jagienki prawdziwą kobietę, którą później poślubił. To jak bardzo Jagusia kochała Zbyszka popiera następujący cytat: "Ona zaś przyjeżdżała skwapliwie i na wezwanie, i z własnej woli - gdyż pokochała Zbyszka ze wszystkich sił duszy i serca". Dziewczyny posiadały lekkie i delikatne głosy. Gdy ojciec Jagienki wrócił z wojny cały i zdrowy: "poczęła krzyczeć cienkim, nieco jeszcze dziecinnym głosem", natomiast Danusia, kiedy to śpiewała dla księżnej Anny Danuty: "podniosła do góry głowę jak ptak, który chce śpiewać i przymknąwszy oczęta poczęła srebrnym głosikiem...".
Bohaterki powieści były posłusznymi i kochanymi córkami. Jagienka mówiła do ojca "Tatulo! Tatuś! najmilejsi!... gdy Zych zeskoczył także dla powitania jej na ziemię, rzuciła mu się na szyję". Danusia: "Ojciec też często na dwór przyjeżdża i nad widzi, że ma się dziecko zdrowo, w miłości książęcej chowa ", "Jero ilekroć na nią spojrzy, tylekroć łzami się zalewa".

Sądzę, że obie bohaterki mogą być wzorem dla dzisiejszych dziewczynek i kobiet, mimo, że żyły w czasach tak odległych (XV wiek).Jednak bardziej przekonującym wzorem na dzisiejsze życie wydaje mi się być postać, Jagienki, ponieważ posiadała o wiele więcej cech i umiejętności, które mogą być przydatne w życiu dzisiejszym. Ze względu na to, że Jagienka jest dziewczyną pełną siły, temperamentu, sprytu i inteligencji czuję, że jest moją bratnią duszą, a przy tym też przyjaciółką.

Z tych dwóch ostatnich wybierz tylko zdan dotyczacych danusi bo to sa charkterystyki powrownawcze danusi z jagienka...

wystarczy na googlach poszukac....